نرگس آتش پرستي داشت شبنم مي فروخت        با همان چشمي كه ميزد زخم مرهم مي فروخت

زندگي  چون   برده داري  پير   در بازار     عمر        داشت يوسف را به مشتي خاك عالم مي فروخت

زندگي  اين تــاجـــر  طمــاع نــاخن خشك پـير         مـرگ را همچون شـراب كهنه كم كم مي فروخت

در تمــام ســالهــاي رفـــتــــه بر مــــا روزگـــار          شـادمــانـي مي خريــد از مــا و ماتم مي فروخت

مـــن گلــــي پـــژمــرده بودم در كنار غنچه ها          گل فروش اي كــــاش ! با آنها مرا هم مي فروخت!

با چشم شهر آشوب خود،ما را زلیخا می کنی          یعقوب چشمان مرا، تنها تو بینا می کنی

دیگر  نمی داند  کسی  فرق ترنج  و  دست را           یوسف! تمام شهر را،داری زلیخا می کنی

    به امید روزی که چشمان ما به وجودش بینا گردد...

علی نور دل و تاج سر دل             علی سر لوحه سر دفتر دل

بنزد قطب دین و محور دل             علی  ماه سپهر  کشور  دل

یا علی مددی

 باید از خویش بپرسیم چرا حجت حق                      خیمه را امن تر از خانه ما می داند؟...

   سلام بر امام مظلوم و غریب مهدی موعود(عج). انشاالله که بتوانم رهرو واقعی اش باشم. آمین

 اي عشق نبي سرشته با آب و گلت        وي مهر علي روشني جان و دلت

اي ســوره كــــوثــر ز نــگاهت جــاري         يـك آيــه بـخوان"بــاي ذنـب قتــلت"

  شهادت بي بي دو عالم  بر همگان تسليت باد.

اين ندا تا عرش بالا مي رود....

   دختر آمد ، حيف مادر مي رود...

 ميلاد عقيله بني هاشم مبارك و رسيدن ايام فاطميه تعزيت باد.

 از همه دوستان التماس دعا دارم.

با همين چشمهاي خود ديدم ...
زير باران بي امان ، بانو!
در حرم قطره قطره مي افتاد....
آسمان روي آسمان ، بانو
گم شده خاطرات کودکي ام...
گريه گريه در ازدحام حرم
باز هم آمدم که گم بشوم من
همان کودکم همان ، بانو
باز هم مثل کودکي هر سو
مي دوم در رواق تو در تو
دفترم دشت و واژ ها آهو...
گفتم آهو و ناگهان بانو...
شاعري در قطار قم _ مشهد
چاي مي خورد و زير لب مي گفت:
شک ندارم که زندگي يعني ،
طعم سوهان و زعفران بانو...

   بیا در سال نو قرآن بخوانیم                          غزل با لهجه ایمان بخوانیم

   بیا با همت و کـار مضـاعف                          سرود زنده باد ایران بخوانیم

 به امید بهروزی و سالی پر از ایمان و خوشدلی برای همه دوستان مهربانم.....

باد نوروز وزيدست به کوه و صحرا

جامه عيد بپوشيد چه شاه و چه گدا

بلبل باغ جنان را نَبُود راه به دوست

نازم آن مطربِ مجلس که بُوَد قبله نما

صوفي و عارف از اين باديه دور افتادند

جام مي گير ز مطرب که روي سوي صفا

همه در عيد به صحرا و گلستان بروند

منِ سرمست ز ميخانه کُنم رو به خدا

عيد نوروز مبارک به غني و درويش

يارِدلدار ز بتخانه دري را بگشا

گر مرا ره به در پير خرابات دهي

به سر و جان به سويش راه نوردم، نه به پا

سالها در صف ارباب عمائيم بودم

تا به دلدار رسيدم، نکنم باز خطا

    پیشاپیش عید همه دوستان مهربانم به میمنت و مبارکی باشد انشا الله.